تفکر رسانه ومخاطب!
زمانی نیچه درچنین گفت زرتشت-بخش درباره خواندن ونوشتن-پیش بینی کرده بود که "اینکه هرکس خواندن تواند ،نه تنها نوشتن بلکه اندیشیدن رانیز تباه می کند!"وبدین روی "سده ای دیگر باچنین خوانندگانی یعنی گندیدن جان!"درجای دیگر از "برهوت "دراینده وتبدیل "حیوان ناطق" به "ناطق حیوان "سخن گفت!هیدگراین برهوت رافقرتفکرنامید.به راستی چه برسر تفکر امده!؟حتی اهل تفکرهم شدیدا از بی فکری رنج می برند وبه تعبیر هیدگر"زائر مرموزی "است که دربین ماست.(مصاحبه با اشپیگل)هیدگردر"تفکرداعیچیست؟!"مارامتوجه این مسئله میکند که از سرزمین تفکردورافتاده ایم!به عبارتی"اندیشه برانگیزترین امر دراین زمانه اندیشه برانگیزاین است که ماهنوز نمی اندیشیم،نه اینکه دیگرنمی اندیشیم!"امروز کمترکسی از تفکر به معنای حقیقی کلمه می پرسدوپرسش از ذات وماهیت تفکررامشاهده نمی کنیم.برعکس این ماجرابه وفور مشاهده می شود :بسیارسطحی می اندیشیم،چنانچه اشاره شد دربسیاری مواقع نمی اندیشیم!حتی ان زمان که فکرمیکنیم برای حل مسائل روزانه،شخصی وجهت برون رفت از وضعیت انی می باشد!به جای تفکرناب درفضای فلسفه حکم سیاسی می دهیم ودرمقام تئوریک وایدئولوگ به حرفهایمان رنگ وبوی فلسفی می زنیم!تفکر درمقام یک سرپناه وسلوک وحتی یک اصل را دربهترین حالت به "کاروفعالیت"تقلیل می دهیم.به عبارتی نقش "اتاق فکر"رابازی می کنیم که تنها باید این" کارمان" به فایده منجرشود!اینجانیزمتفکروساحت تفکرابزاراست!بی جهت نیست که بسیاری از متفکران حدیث زمانه خود را نقل میکنند!این جمله داوری که گفته :"زمانه ما عین نفسانیت است"مصداق بارزی است از گرفتاری متفکران در نفسانیت(به معنای اخلاقی وفلسفی)درچنین فضایی متفکربه دنبال نیازهای خویش است وسخنگوی منیات خویش!همچنین گرفتاردر سوژه های اجتماعی-تاریخی خویش که باید به مثابه یک "رسانه"ابتداذائقه مخاطبان را شناسایی سپس از بلنگوی تبلیغاتی "حزب یانظام رسانه ای غربی"به ارائه نظرات مخاطب محورباژست فلسفی بپردازد!درچنین مواقعی امثال "ژیژیک"باحضوردربین اپوزسیون یک نظام وبستن مچ بند سبزبه دنبال مشروعیت بخشی به ان گروه ودرعین حال جذب طرفدار برای خویش جهت بازارگرمی است!شایدعجیب به نظر برسد اما نقش فیلسوف دراینجانه درمقام یک متفکربلکه به عنوان یک رسانه جهت ایجاد جنبش اجتماعی برای سرکوبگری عده ای یا حفظ وضعیت موجود میشود.!!!تفکردرذات خود تذکربه همراه دارددرحالی که رسانه-که درذات خودمدرن وخودبنیاد است-غفلت از هستی به بارمی اوردوغریب نیست اگراز تفکرامروز به هرچیزی جز انچه باید باشدوبود یادکنیم!!!
+ نوشته شده در یکشنبه سی ام بهمن ۱۳۹۰ ساعت 14:45 توسط حسین پائین محلی
|