سلام ،باسپاس بسیار.نیچه وهایدگرغرب را به عصر هلنیسم دعوت کردند انها منتقد بودند نه نفی کننده غرب البته هایدگر به دنیای جز غرب نیز می اندیشید چنانکه شاگردان او به ایران رهسپارشدند(فوکو وکربن)این ماجرا ادامه داراست .اگرقراراست با عینک انها به نقد غرب بردازیم یعنی اینکه خودمان حرفی برای گفتن نداریم..واخرش میشویم  هایدگرونیچه و فرویدومارکس وفوکوو که اولا خودشان غربی بودندثانیا کلی نقدبه اندیشه های انان شده.مانیز به دوراز هر تعصب باید به شناخت حقیقت غرب همت کنیم نه اینکه حب وبغضمان را دخیل کنیم.تقابل غرب وشرق هم صرف سیاسی نیست ومانبایدبه جای فلسفیدن ایدئولوژی را معیارداوری قراربدهیم...به امید خدا اگر فرصتی بودمقالاتی را که وعده شان را دادیم قرارمی دهیم تا مشخص گردد که با نگاه فلسفی وبه دوراز هرتعصب بوده ایم مطالب فوق خوددلیلی بر این مدعا هستند(افتاب امددلیل افتاب)وامیدکه باب گفتگو همواره بازباشدبه قول نیچه:حقیقت از گفتگو عیان می شود وذات تفکر(اندیشیدن)گفتگوست...